زندگی به همین راحتی

این روزهای مغزم پر از افکار مختلف انقدر پر که نمیدونم به کدوم بیشتر و به کدوم کمتر فکر کنم...

زندگی با همین حالت قبول کردم ، سعی کردم راحت بگیریم من قرار نیست آدمی باشم که همه چیز تغییر میده و این به خودم قبولاندم، من یاد گرفتم معمولی زندگی کنم از همین پیاده روی های عصرهای پاییزی تا ونک لذت ببرم، بیشتر با دوستم کافه میرم، بیشتر میخندم و بیشتر سفر میرم، سعی میکنم نظاره گر بشم... فکر کنم آگر خونه ام بالکن داشت که عصرهای خودم به یک چای و سیگار مهمون کنم الان دیگه خوشیم کامل بود...